şûr

Pênase

1. keleh, birc, dîwar, şîrhe, çeper
2. Ew hêza ku hest û dil û bala mirov dikişîne û bi aliyê xwe dibe.
3. Guhartoyeke sirr (“tiştê veşartî”).
   form-of
4. Çekek devikdirêj e bi gelemperî hinekî tewandî anku çemandî ye (mirov bi dest xwe digirin û pê şerr dikin).

Hevwate

Mînak

“Di piraniya şevan de gava ku wan şûrên sibhanî yên dudev bi milên xwe ve dadileqdin, saweke giran dixistine hinav û dilên dijminan.”

“Şûrê Xalid li pişta te ye, / Ji neha û heta sibê heft sed siwarê, / Kurda bi gerdanî li pişta te ye”

“Hatin, lê bi tang, top, şûr û dekên xwe ve hatin.”

“U adetê Ekradan, xândar şîrê xwe (şûrê xwe) davê ustuyê Xwe û topekî cawî didite bin çengê xwe û diçit xwe davējite mala xweyî xûnê ko "Ev e şîr û ev e kefen, yan min bikuje yan min aza bike." Icarê xweyê xûnê elbette wî xûndarê xwe aza dike.”

“Zêr û zêwer dikirin celb-i qulûban ḧaşa Ḧusn û sur ẓatî nebit qameta meyyad-i çi kit 'Aşiqê mest-i bi 'işqê niye ḧacet bi meyê Waridê warid û eḧwal-i bi ewrad-i çi kit”

Asta CEFR