lastigvallen

Definities

1. op hinderlijke wijze iemands aandacht opeisen, hinderen, irriteren in iemands concentratie of bezigheden
   transitive
2. op vervelende wijze iemands aandacht trekken door na te roepen, obscene of dreigende gebaren te maken (e.d.)
   transitive

Equivalenten

Voorbeelden

“Hij werd vaak lastiggevallen.”

“Hij had gelijk, mijn experiment om in stilte te lopen⟳ moest ik meer in afzondering uitproberen en niet de groep er te veel mee lastigvallen, dus ik trok me in de dagen⟳ daarna steeds meer terug.”

“Laat voor 't hofgerecht betuigen⟳ dat gij hiertoe geperst wordt. Scheur uw kleed tot een bewijs van rouw en harteleed. Hofpriester: Hoe durft de vorst Gods volk zo lastigvallen?”

“Vormen⟳ deze mannen een groep? Is hier dan sprake van overlast door een probleemgroep? Zijn⟳ de mannen ruzie aan het maken⟳, meisjes aan het lastigvallen en handelen⟳ ze in drugs? Of zijn⟳ het gewoon mensen die in de buurt wonen⟳ en elkaar gezellig op straat ontmoeten⟳, terwijl ze aan de auto sleutelen⟳, omdat ze nu eenmaal geen geld hebben⟳ om hem naar de garage te brengen⟳?”

“Eindelijk liet zij de valsche gekscheersters vrij! Niemand echter dierf sedert dien haar te lastigvallen in zake van haren stiel, doenwijze of wel oorsprong!”

ERK-niveau