Conjugation of zijn
/zɛi̯n/~ te drukt een soort van verplichting uit, of iets dat noodzakelijk is of voor de hand ligt Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ben |
| jij / je | bent |
| hij / zij / het | is |
| wij / we | zijn |
| jullie | zijn |
| zij / ze | zijn |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | was |
| jij / je | was |
| hij / zij / het | was |
| wij / we | waren |
| jullie | waren |
| zij / ze | waren |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | zij |
| jij / je | zij |
| hij / zij / het | zij |
| wij / we | zijn |
| jullie | zijn |
| zij / ze | zijn |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ware |
| jij / je | ware |
| hij / zij / het | ware |
| wij / we | waren |
| jullie | waren |
| zij / ze | waren |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | wees |
| jullie (archaïsch) | weest |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | zijn |
Tegenwoordig deelwoord
| — | zijnd |
Voltooid deelwoord
| — | geweest |