Conjugation of sleutelen
/ˈsløː.tə.lə(n)/met sleutels aan een auto, motor of ander machine werken, met name door de machine uit elkaar te halen en weer in elkaar te zetten Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | sleutel |
| jij / je | sleutelt |
| hij / zij / het | sleutelt |
| wij / we | sleutelen |
| jullie | sleutelen |
| zij / ze | sleutelen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | sleutelde |
| jij / je | sleutelde |
| hij / zij / het | sleutelde |
| wij / we | sleutelden |
| jullie | sleutelden |
| zij / ze | sleutelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | sleutele |
| jij / je | sleutele |
| hij / zij / het | sleutele |
| wij / we | sleutelen |
| jullie | sleutelen |
| zij / ze | sleutelen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | sleutelde |
| jij / je | sleutelde |
| hij / zij / het | sleutelde |
| wij / we | sleutelden |
| jullie | sleutelden |
| zij / ze | sleutelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | sleutel |
| jullie (archaïsch) | sleutelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | sleutelen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | sleutelend |
Voltooid deelwoord
| — | gesleuteld |