stuiteren

Definities

1. herhaaldelijk vanaf een bodem kaatsend opspringen
   ergative
2. zich door weerstanden die worden ontmoet schoksgewijs telkens in een andere richting bewegen
   ergative, figuratively
3. met knikkers spelen
   unergative
4. van de grond laten opspringen terwijl men zich verplaatst
   transitive
5. in opgewonden toestand druk of woest bewegen
   figuratively, unergative

Equivalenten

Voorbeelden

“Een van de knikkers was van de tafel gestuiterd.”

“Wanneer een druppel vloeistof op een hard oppervlak valt kan hij terug omhoog stuiteren⟳ of uit elkaar spatten⟳.”

“De enige echte oplossing is in de wereld van tijd en plaats het tijdloze te herkennen⟳. Het bijzondere te ontdekken⟳ in het gewone. Stil te staan⟳ bij het wonder dat het leven⟳ is, ook al verloopt ons levensverhaal dan met hobbels en kuilen, stuiteren⟳ onze gevoelens alle kanten⟳ op en hebben⟳ we allerlei gedachten over hoe het zou moeten⟳ en kunnen⟳ zijn⟳.”

“Waren⟳ ze aan het stuiteren⟳, wat zij graag deden om een knikker voor elk raak schot, dan pakte hij de stuiters af, omdat zij aan het dobbelen⟳ waren⟳ en om geld speelden, (…).”

“We moesten van hem heel vaak basketballen⟳. Ons probleem was dat we de bal maar zo’n beetje aan het stuiteren⟳ waren⟳ en nooit iemand anders bij het spel betrokken.”

“Terwijl ik puffend mijn aussie losknoopte zag ik enkele vrienden die toch echt tegen de vijftig liepen nog steeds vrolijk over de dansvloer stuiteren⟳.”

ERK-niveau