Betekenis van wonder | Babel Free

Definities

1. een gebeurtenis waaraan een bovennatuurlijke oorsprong toegeschreven wordt en die men niet anderszins logisch kan verklaren
2. een natuurlijke gebeurtenis die eigenlijk zo bijzonder is dat het wel een bovennatuurlijke oorsprong lijkt te hebben
3. een natuurlijke handeling die een probleem wel heel goed weet op te lossen

Equivalenten

Voorbeelden

“De genezing van de zieke werd beschouwd als een groot wonder.”

The healing of the sick was considered a great miracle.

“Volgens de legende gebeurden er vele wonderen tijdens zijn leven.”

According to the legend, many miracles happened during his lifetime.

“Het onverklaarbare fenomeen werd toegeschreven aan een bovennatuurlijk wonder.”

The unexplainable phenomenon was attributed to a supernatural miracle.

“Het was echt een wonder dat hij dat ongeluk overleefd heeft.”

“Ik geloof in de kracht van de natuur, in het wonder van de seizoenen, en de elementen die continu in beweging zijn.”

“Gelukkig deden af en toe ’s avonds een jointje, minder werken, minder koffie en vlees en vaker hardlopen en zwemmen wonderen.”

ERK-niveau