Conjugation of kunnen
ˈkʏnə(n)het intrinsieke vermogen, de eigenschap, aanleg, neiging, geschiktheid e.d. voor iets bezitten Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | kan |
| jij / je | kunt |
| hij / zij / het | kan |
| wij / we | kunnen |
| jullie | kunnen |
| zij / ze | kunnen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | kon |
| jij / je | kon |
| hij / zij / het | kon |
| wij / we | konden |
| jullie | konden |
| zij / ze | konden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | kunne |
| jij / je | kunne |
| hij / zij / het | kunne |
| wij / we | kunnen |
| jullie | kunnen |
| zij / ze | kunnen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | konde |
| jij / je | konde |
| hij / zij / het | konde |
| wij / we | konden |
| jullie | konden |
| zij / ze | konden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | kan |
| jullie (archaïsch) | kunt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | kunnen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | kunnend |
Voltooid deelwoord
| — | gekund |