tafel

Definities

1. een meestal rechthoekig, soms rond meubelstuk met poten, bedoeld om dingen op te zetten of te leggen
2. register[1], lijst[1], tabel
3. rekenreeks
4. plat stuk materiaal, plaat[1], paneel, vlak
5. schilderij, in deze betekenis afgeleid van plank, plaat. Vgl. tafereel
   obsolete

Equivalenten

55 andere talen

Afrikaanstafel

العربيةمنضدة

Беларускаястол

Българскимаса

Bosanskistoštostol

Catalàtaula

Češtinastůlstul

Cymraegbwrdd

Danskbord

DeutschTisch

Ελληνικάτραπέζι

Esperantotablo

Eestilaud

Euskaramahai

فارسیمیز

Suomipöytäsarkaustaulukointi

Gaeilgetábla

Gàidhligbòrd

Galegomesa

עבריתטבלהשולחן

Hrvatskistol

Magyarasztal

Bahasa Indonesiameja

Íslenskaborð

Italianotabulatotabulazionetabulazionitavolatavolo+ 2 more

日本語テーブル

한국어탁자

Kurdîmase

Latinamensa

LëtzebuergeschDësch

ລາວໂຕະ

Lietuviųstalas

Latviešugalds

മലയാളംമേശ

Bahasa Melayumeja

Nederlandstabeltabulatie

ਪੰਜਾਬੀਮੇਜ਼

Polskistółtabulacja

Portuguêsmesa

Românămasa

Русскийстолтабули́рованиетабуляция

Slovenščinamiza

ChiShonatafura

Soomaalimiis

Svenskabordtabellering

Kiswahilimeza

தமிழ்மேசை

తెలుగుమాజీమేజా

ไทยโต๊ะ

Tagaloghapagpagmamanghad

Türkçemasa

Українськастіл

Tiếng Việtbanbánbẩnbạn+ 1 more

中文桌子

繁體中文桌子

Voorbeelden

“Zullen⟳ we de tafel buiten zetten⟳? Dan kunnen⟳ we vanavond buiten eten⟳.”

“Vader, moeder en de kinderen zitten⟳ rond de tafel om een spelletje te spelen⟳”

“Oorspronkelijke aanwijzende tafel der grondeigenaren en der ongebouwde en gebouwde vaste eigendommen, benevens van derzelver inhouds-grootte, klassering en belastbaar inkomen, volgens het kadaster (Documenttitel in diverse Nederlandse archieven)”

“In de lagere school leert men de tafels van vermenigvuldiging”

“De objecttafel is het deel van de microscoop waar het preparaat op gelegd wordt. (In deze betekenis anno 2012 nog gangbaar)”

“Een tafelberg is een berg met een vlakke top”

“Toen hieuw hij twee stenen tafelen⟳, gelijk de eerste (Exodus 34:4)”

ERK-niveau