Conjugation of stuiteren
ˈstœytərə(n)zich door weerstanden die worden ontmoet schoksgewijs telkens in een andere richting bewegen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | stuiter |
| jij / je | stuitert |
| hij / zij / het | stuitert |
| wij / we | stuiteren |
| jullie | stuiteren |
| zij / ze | stuiteren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | stuiterde |
| jij / je | stuiterde |
| hij / zij / het | stuiterde |
| wij / we | stuiterden |
| jullie | stuiterden |
| zij / ze | stuiterden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | stuitere |
| jij / je | stuitere |
| hij / zij / het | stuitere |
| wij / we | stuiteren |
| jullie | stuiteren |
| zij / ze | stuiteren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | stuiterde |
| jij / je | stuiterde |
| hij / zij / het | stuiterde |
| wij / we | stuiterden |
| jullie | stuiterden |
| zij / ze | stuiterden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | stuiter |
| jullie (archaïsch) | stuitert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | stuiteren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | stuiterend |
Voltooid deelwoord
| — | gestuiterd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.