Betekenis van strijd | Babel Free

Definities

1. een handgemeen
2. een militair treffen, kamp, veldslag
3. een politieke twist
4. een ruzie
5. sportwedstrijd

Equivalenten

Voorbeelden

“Er heerste een hevige strijd tussen de rivaliserende bendes.”

There was intense conflict between the rival gangs.

“De politieke partijen voerden een felle strijd om de gunst van de kiezers.”

The political parties engaged in a fierce strife for the favor of the voters.

“De soldaten waren moe van de lange dagen van strijd op het slagveld.”

The soldiers were tired from the long days of battle on the battlefield.

“De luchtmacht voerde een succesvolle strijd tegen de vijandelijke vliegtuigen.”

The air force waged a successful warfare against the enemy planes.

“Wie de strijd tussen die twee broers zou winnen was nog niet duidelijk.”

“De strijd tussen de Israëli en de Palestijnen is nog niet gestreden.”

“Ridders oefenden hiervoor in een toernooi, dus er ligt een utilitair principe aan ten grondslag, maar er was ook een spelelement: strijders namen elkaar bij de voorbereidingen op de strijd de maat en hielden onderlinge wedstrijden.”

“De basis daarvan lag waarschijnlijk in de strijd voor het vrouwenkiesrecht, waaraan ze zich hadden geëngageerd sinds ze tieners waren.”

“Maar precies die kennis en dat geregeld samenzijn, voegde ze daaraan toe, 'betekent dat broers en zussen eveneens in een uitstekende positie verkeren om elkaar te plagen, te irriteren, en de strijd met elkaar aan te gaan' - bijna 30 procent van de interacties tussen broers en zussen in een vroege studie bestond uit ruzie.”

“Juist deze verspreiding voedde de regelmatig oplaaiende strijd over wie nu de uitvinding en oorsprong van het voetbal mocht opeisen.”

“De strijd ging formeel tussen baanderheren, hoge edelen die een equipe om zich heen hadden verzameld van bacheliers, jonge ridders die specialisten waren in de sport.”

“In het zeldzame geval dat de strijd onbeslist leek moest een jury van baronnen uitkomst bieden.”

ERK-niveau