Meaning of warczeć | Babel Free

Definicje

1. o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku
2. o urządzeniach wydawać niskie dźwięki przy pracy
3. mówić opryskliwie
   colloquial

Odpowiedniki

Przykłady

“Wie pani, że on z nimi nawet nie rozmawiał, tylko na nich „warczał".”

You know, he didn't even converse with them, but rather "snarled" at them.

“Pies szczekał zdenerwowany, warczał i szczerzył zęby.”

“Stojący człowiek trzymał ręce, wzniesione nad głową, i potrząsał grzechotką, wydającą głuche, warczące dźwięki.”

“Tak klnąc i sierdząc się na pannę, a czasem na siebie samych warcząc, dojechali do lasu.”

Poziom CEFR