Conjugation of warczeć
ˈvar.t͡ʂɛt͡ɕo stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | warczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | warczę |
| ty | warczysz |
| on / ona / ono | warczy |
| my | warczymy |
| wy | warczycie |
| oni / one | warczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | warczałem |
| ty | warczałeś |
| on / ona / ono | warczał |
| my | warczeliśmy |
| wy | warczeliście |
| oni / one | warczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | warczałam |
| ty | warczałaś |
| on / ona / ono | warczała |
| my | warczałyśmy |
| wy | warczałyście |
| oni / one | warczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | warczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę warczał |
| ty | będziesz warczał |
| on / ona / ono | będzie warczał |
| my | będziemy warczeli |
| wy | będziecie warczeli |
| oni / one | będą warczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę warczała |
| ty | będziesz warczała |
| on / ona / ono | będzie warczała |
| my | będziemy warczały |
| wy | będziecie warczały |
| oni / one | będą warczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie warczało |
Tryb rozkazujący
| ty | warcz |
| my | warczmy |
| wy | warczcie |