Conjugation of warknąć
ˈvark.nɔɲt͡ɕto gnarl, to growl, to snarl (to utter a deep guttural sound, as an angry animal; to give forth an angry, grumbling sound) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | warknąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | warknąłem |
| ty | warknąłeś |
| on / ona / ono | warknął |
| my | warknęliśmy |
| wy | warknęliście |
| oni / one | warknęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | warknęłam |
| ty | warknęłaś |
| on / ona / ono | warknęła |
| my | warknęłyśmy |
| wy | warknęłyście |
| oni / one | warknęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | warknęło |
Czas przyszły
| ja | warknę |
| ty | warkniesz |
| on / ona / ono | warknie |
| my | warkniemy |
| wy | warkniecie |
| oni / one | warkną |
Tryb rozkazujący
| ty | warknij |
| my | warknijmy |
| wy | warknijcie |