HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← warkotać — definition

Conjugation of warkotać

Regular CEFR B2
varˈkɔ.tat͡ɕ

to whirr (to make a sibilant buzzing sound) Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
warkotać
Czas teraźniejszy
ja warkoczę
ty warkoczesz
on / ona / ono warkocze
my warkoczemy
wy warkoczecie
oni / one warkoczą
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja warkotałem
ty warkotałeś
on / ona / ono warkotał
my warkotaliśmy
wy warkotaliście
oni / one warkotali
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja warkotałam
ty warkotałaś
on / ona / ono warkotała
my warkotałyśmy
wy warkotałyście
oni / one warkotały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono warkotało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę warkotał
ty będziesz warkotał
on / ona / ono będzie warkotał
my będziemy warkotali
wy będziecie warkotali
oni / one będą warkotali
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę warkotała
ty będziesz warkotała
on / ona / ono będzie warkotała
my będziemy warkotały
wy będziecie warkotały
oni / one będą warkotały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie warkotało
Tryb rozkazujący
ty warkocz
my warkoczmy
wy warkoczcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary