Conjugation of warkotać
/varˈkɔ.tat͡ɕ/to whirr (to make a sibilant buzzing sound) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | warkotać |
Czas teraźniejszy
| ja | warkoczę |
| ty | warkoczesz |
| on / ona / ono | warkocze |
| my | warkoczemy |
| wy | warkoczecie |
| oni / one | warkoczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | warkotałem |
| ty | warkotałeś |
| on / ona / ono | warkotał |
| my | warkotaliśmy |
| wy | warkotaliście |
| oni / one | warkotali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | warkotałam |
| ty | warkotałaś |
| on / ona / ono | warkotała |
| my | warkotałyśmy |
| wy | warkotałyście |
| oni / one | warkotały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | warkotało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę warkotał |
| ty | będziesz warkotał |
| on / ona / ono | będzie warkotał |
| my | będziemy warkotali |
| wy | będziecie warkotali |
| oni / one | będą warkotali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę warkotała |
| ty | będziesz warkotała |
| on / ona / ono | będzie warkotała |
| my | będziemy warkotały |
| wy | będziecie warkotały |
| oni / one | będą warkotały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie warkotało |
Tryb rozkazujący
| ty | warkocz |
| my | warkoczmy |
| wy | warkoczcie |