Betekenis van element | Babel Free

Definities

1. de naam voor een stof die via de scheikunde niet meer in verschillende substanties te splitsen is, zo'n stof bestaat louter uit één type van atomen
2. een onderdeel van een verzameling
3. een lastig individu
4. omzetter van bijv. trillingen in elektriciteit of elektriciteit in warmte etc. in het bijzonder:
5. voorwerp waarin elektriciteit wordt opgewekt
6. elk van de vier fundamentele bestanddelen van de wereld: water, lucht, aarde of vuur
7. afzonderlijke eigenschap; afzonderlijk deel van een samenstelling
8. situatie waarin iemand zich helemaal thuis voelt

Equivalenten

Voorbeelden

“Vanaf de klassieke periode is het centrale element de palaestra (het worstelperk): een open vierkante hof omringd door zuilengalerijen met daarachter oefenruimtes, opslagplaatsen en vergader- of banketzalen (want religieuze banketten waren een belangrijk onderdeel van de gymnasiumcultuur).”

“Maar daartegenover stond de troostende teerheid van het prachtige kleurenpalet, een moeilijk te vatten element dat het schilderij zo aanlokkelijk maakte.”

“"Kunst gedraagt zich anders dan andere dingen die men overweegt te verkopen, meneer Scott,"' zei Lawrie, de hoogdravendheid imiterend waarin Reede soms verviel als hij zich helemaal in zijn element voelde.”

ERK-niveau