Betekenis van hellehond | Babel Free

Definities

1. mythisch wezen dat de toegang tot de onderwereld bewaakt en onheil brengt
2. bij de oude Grieken de driekoppige bewaker van de toegang tot Hades
3. bijtgrage, agressieve hond
   figuratively
4. bij de oude Germanen de hond die de oppergod Wodan vergezelde als hij de jacht door de hemel leidde

Voorbeelden

“Het verschijnen van de hellehond was een slecht voorteken. Nu is de hellehond het symbool van De Lutte en zijn er jaarlijks de hellehondsdagen.”

“Meermalen ontsnapt hij aan de dood – zelf verkozen of niet – en aan zijn vijanden, de witte jongens met stenen, de mannen op paarden met fakkels, de hellehond. Een hellehond ja, en dat zwarte, gladde wezen is een volstrekt geloofwaardige tegenstander, zoals de hele roman door de magie en het drama effectief ingezet worden.”

“Maar knallen hoort erbij, toen en nu. Al heb ik geen enkel begrip voor idioten die vuurwerk gooien naar mensen of dieren. Dan mag een geschrokken Bello zich ontpoppen tot een hellehond die de dader in zijn eigen sterretje bijt.”

“Van verre ziet Europa toe. Zij spoort de admiraal aan, Karel Gustaaf in boeien te slaan en hem, gelijk Hercules deed met de Hellehond, aan iedereen als afschrikwekkend voorbeeld te laten zien, vooral ook aan kardinaal Mazarin.”

“Tyr, de god van de oorlog, vocht met Garm, de Hellehond van de godin van de onderwereld, en ook zij verwondden elkaar zo hevig, dat geen van beiden het overleefde.”

ERK-niveau