Betekenis van wegkomen | Babel Free

Definities

1. op gelukkige wijze ontsnappen
   ergative
2. zich verwijderen, ophoepelen

Voorbeelden

“Hij kon nog maar net wegkomen.”

He could only barely get away.

“Maak dat je wegkomt!”

Begone! / Make yourself scarce!

“Daarmee was hij goed weggekomen van wat een groot probleem had kunnen⟳ zijn⟳.”

“Naast de gewone straf worden⟳ ze ook aan de schandpaal genageld: de politie heeft een fotogalerij op Flickr gezet met hun naam en strafmaat. "We hebben⟳ de foto's op internet gezet zodat iedereen kan zien⟳ dat de daders gestraft worden⟳", aldus de politiechef. "Ik wil aan alle betrokkenen duidelijk maken⟳ dat je er niet mee wegkomt."”

“Hij bezwoer dat hij alleen maar verliefd was geraakt en dat dat helemaal losstond van de lengte van zijn⟳ verlof, maar dat er nieuwe verlofdagen kwamen, dat hij elke dag naar haar zou verlangen⟳ en zo verder. Toen hij eindelijk wegkwam, was hij even opgelucht als altijd.”

ERK-niveau