Betekenis van oefenaar | Babel Free

Definities

1. iemand die een ander een bepaalde vaardigheid aanleert
2. was iemand die mocht preken in een godsdienstoefening van een protestantse gemeente en ook zelf zijn preken mocht maken, dit in tegenstelling tot de preeklezer in de leesdienst, die alleen preken van anderen mag voorlezen.
3. iemand die iets leert

Voorbeelden

“Het ruwe, rauwe leven⟳ trok aan me. Als jongen⟳ was ik lid van een roversbende, de Zwarte Hand. Het clubblad schreef ik zelf vol. In Schotland leerde ik een vorm van doden⟳ die `silent killing' heet. Van oefenaren, dat waren⟳ allemaal ex-bajesklanten of boksers met een gebroken neus en bloemkooloren, leerden we dat soort kunstjes. Iemand klappen⟳ geven⟳ in de nek of van achteren besluipen⟳ en met een steekwapen ombrengen.”

“Hij sloop weg van huis om met de oefenaars ergens een bijeenkomst te houden⟳.”

“In de woorden van de oefenaren die de kweker bezoeken⟳, zijn⟳ reminiscenties te beluisteren⟳ uit de preek van Paauwe, uitgesproken in 1949 in Den Haag. Paauwe zei: 'Ik hoop, mijn zeer geachte toehoorder, dat gij zó naar mij luistert, dat gij gedurig afdaalt in uw hart om uzelf af te vragen⟳ of de dingen⟳ zoals u ze hoort uitspreken, zo gevonden worde in uw binnenste, ze tegelijkertijd toetsende aan Gods heilige Getuigenis.”

“De ijverige oefenaar en kennisstamper floreert, terwijl het potentiële genie niet aan zijn⟳ trekken⟳ komt. Intellectuele oppervlakkigheid wordt de regel, en daarmee diepgang de uitzondering.”

ERK-niveau