Betekenis van aanreikte | Babel Free

Definities

enkelvoud verleden tijd van aanreiken

form-of, with-subordinate-clause

Voorbeelden

“... dat ik aanreikte.”

“... dat jij aanreikte.”

“... dat hij, zij, het aanreikte.”

“Tweemaal moest ze haar relaas onderbreken⟳ om haar waterige ogen⟳ met het zakdoekje te deppen⟳ dat Denise haar aanreikte.”

“En dat vonden ze heerlijk, die zuipschuiten, zo heerlijk dat ik durf te zweren⟳ dat ze met opzet de meest krankzinnige onzin uitkraamden, alleen om achter dat lieftallige schepsel aan te kunnen⟳ sloffen⟳ en als een kind met schitterende ogen⟳ toe te zien⟳ hoe ze met grote zorg en aandacht het drankje aanreikte als betrof het een medicijn dat toegediend moest worden⟳ aan een arme ellendeling in een nogal chaotisch en uit de hand gelopen⟳ ziekenzaal.”

ERK-niveau