opflakkeren

Definities

1. plotseling weer heftig gaan branden
2. vanuit een rustige situatie weer heel actief worden, met name van gevoelens en hartstochten

Equivalenten

Voorbeelden

“Beelden⟳ op de televisiezender Globovision toonden een dichte zwarte rookpluim en vlammen⟳ die opflakkeren vanachter een schijnbaar onbeschadigd gebouw.”

“De brand werd vanochtend 'onder controle verklaard' nadat de aanwezige brandweerlieden de voorbije nacht op het terrein geen nieuwe vlammen⟳ zagen⟳ opflakkeren of rookontwikkeling opmerkten, luidt het in een verklaring.”

“Maar een makkelijk gegeven strafschop (hands) deed de onrust in het City of Manchester Stadium, waar de niet-speelgerechtigde Nigel de Jong op de tribune zat, vijf minuten later alweer opflakkeren.”

ERK-niveau