historiciteit

Definities

1. historische echtheid, het historisch (waargebeurd) zijn (van verhalen) of echt bestaan hebben (van personen/voorwerpen/instituties)
2. historische betrouwbaarheid (van verhalen), de mate waarin gegevens in een verhaal waarschijnlijk historisch accuraat zijn
3. historische waarde (van bronnen), de mate waarin gegevens in bronnen kunnen worden gebruikt voor reconstructies van het verleden (bijvoorbeeld in de geschiedschrijving)

Equivalenten

Voorbeelden

“Hij gold als uitgesproken vrijzinnig, een dominee die niet geloofde in de historiciteit van de Bijbelse verhalen⟳, maar ze begrijpelijk wilde maken⟳ voor de moderne lezer door hun diepere betekenis uit te leggen⟳. Het is wel waar, maar het is niet echt gebeurd. Dat is kort samengevat hoe Nico ter Linden naar de Bijbelse verhalen⟳ keek.”

“'Voor de schrijvers uit de oudheid waren⟳ historische feiten niet hetzelfde als voor ons.' (...) Dergelijke kanttekeningen mogen⟳ we volgens de zogeheten kritisch-historische bijbelwetenschap ook plaatsen⟳ bij andere bijbelverhalen - van de tocht van het Joodse volk door de woestijn tot de getuigenverklaringen van Jezus' wederopstanding. Voor [nieuwtestamenticus] Lietaert Peerbolte en zijn⟳ collega's is het niet meer dan vanzelfsprekend. Toch is het nieuws als de paus [Benedictus XVI] (of in Nederland: de 'atheïstische dominee' Klaas Hendrikse) de historiciteit van de verhalen⟳ betwijfelen⟳.”

“Experts hebben⟳ ellenlange discussies gevoerd over de historiciteit van de verhalen⟳ van Homerus. Magnasco en Baikouzis interpreteren⟳ het verhaal van Homerus op zo'n manier dat er referenties aan de positie van zon en sterren in kunnen⟳ worden⟳ gelezen. (...) Door dit soort referenties te koppelen⟳ aan het daadwerkelijk voorkomen⟳ van deze verschijnselen in het verleden, kan een datum worden⟳ vastgesteld. Volgens de wetenschappers is dat dus 16 april 1178 voor Christus.”

ERK-niveau