Conjugation of mogen
ˈmoːɣə(n)drukt uit dat iets tot de mogelijkheden behoort, maar niet noodzakelijkerwijs hoeft te zullen gebeuren; in deze betekenis alleen onvoltooid verleden tijd Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | mag |
| jij / je | mag |
| hij / zij / het | mag |
| wij / we | mogen |
| jullie | mogen |
| zij / ze | mogen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | mocht |
| jij / je | mocht |
| hij / zij / het | mocht |
| wij / we | mochten |
| jullie | mochten |
| zij / ze | mochten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | moge |
| jij / je | moge |
| hij / zij / het | moge |
| wij / we | mogen |
| jullie | mogen |
| zij / ze | mogen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | mochte |
| jij / je | mochte |
| hij / zij / het | mochte |
| wij / we | mochten |
| jullie | mochten |
| zij / ze | mochten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | mag |
| jullie (archaïsch) | moogt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | mogen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | mogend |
Voltooid deelwoord
| — | gemogen |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.