Betekenis van timbre | Babel Free

Definities

kenmerkende klank van een stem of muziekinstrument zoals die ontstaat door de boventonen en het verloop van de geluidssterkte van een toon

Equivalenten

Voorbeelden

“Overigens, wie zich bij een shofar een gigantisch gevaarte voorstelt, heeft het mis; de shofar is een ramshoorn, een gebochelde pijp die makkelijk in de handbagage past. Alvin Curran produceerde op de shofar heroïsche klaroenstoten met een saxofoonachtig timbre, die - met meer valse lucht geblazen - soms de gedaante van noodkreten aannamen.”

“Terwijl Erna Spoorenberg mij de gelijke scheen van Noordewier wat de onfeilbare aanwending betreft van haar vocale instrument, leek zij me toch bevoorrecht boven die edelste der sopranen van vroeger, omdat haar stembanden werden begiftigd met een rijkere resonans, met een subtielere schakering van de natuurlijke bijtonen die het timbre vormen van een geluid.”

“Overigens is haar stemgeluid van een week maar tevens krachtig timbre, en alhoewel de bezitster daarvan reeds de middelbare jaren van leeftijd bereikt heeft, is deszelfs jeugdige frischheid nog niet verdwenen.”

ERK-niveau