onderbreking

Definities

1. een tijdelijk staken van activiteit door een onverwachte gebeurtenis
2. een kort ophouden van bezigheden als pauze

Equivalenten

Voorbeelden

“Een onderbreking verstoorde de vergadering.”

“Het toneel herbegon na een korte onderbreking tijdens dewelke velen⟳ naar het toilet gingen.”

“Maar deze wekelijkse bezoeken⟳ aan de kerk vormden een onderbreking in mijn hectische week en gaven me de gelegenheid om een pauze in te lassen⟳ en na te denken⟳ over mijn familie en vrienden.”

ERK-niveau