wrijft

Definities

1. tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van wrijven
   form-of
2. derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van wrijven
   form-of
3. gebiedende wijs meervoud van wrijven
   form-of, obsolete

Voorbeelden

“Jij wrijft.”

“Hij wrijft.”

“Wrijft!”

“Joy wrijft over haar gezicht.”

“'Je hebt allemaal vlekken⟳ op je benen⟳!' zeg ik verschrikt. Joy staart naar haar benen⟳. 'Goh, het werkt, die walnootschillen. Geweldig toch?' Ze maakt haar vingers nat en wrijft over de bruine vegen⟳.”

“' 'Maar hier is toch een pleintje?' Hij wrijft over zijn⟳ baardje en blijft zwijgend naar me kijken⟳, alsof hij op nog wat meer aanwijzingen wacht.”

ERK-niveau