Betekenis van pijnigen | Babel Free

Definities

het opzettelijk veroorzaken van pijn bij iemand; martelen

transitive

Equivalenten

Voorbeelden

“De dictator stond erom bekend zijn⟳ vijanden te pijnigen⟳.”

The dictator was known to torment his enemies.

“Hij pijnigde zijn⟳ geest met constante zorgen⟳.”

He tormented his mind with constant worries.

“De gevangenen werden gepijnigd in de middeleeuwse kerker.”

The prisoners were tortured in the medieval dungeon.

“Waarom zou je iemand willen⟳ pijnigen⟳ die je liefhebt?”

Why would you want to hurt someone you love?

“Het was niet mijn bedoeling om je te pijnigen⟳.”

I didn't mean to harm you.

“Ze pijnigde haar hand toen ze probeerde het raam te openen⟳.”

She hurt her hand when she tried to open the window.

“De ondervragers pijnigden hun slachtoffer met genoegen.”

ERK-niveau