Conjugation of pijnigen
/ˈpɛi̯.nə.ɣə(n)/het opzettelijk veroorzaken van pijn bij iemand; martelen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | pijnig |
| jij / je | pijnigt |
| hij / zij / het | pijnigt |
| wij / we | pijnigen |
| jullie | pijnigen |
| zij / ze | pijnigen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | pijnigde |
| jij / je | pijnigde |
| hij / zij / het | pijnigde |
| wij / we | pijnigden |
| jullie | pijnigden |
| zij / ze | pijnigden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | pijnige |
| jij / je | pijnige |
| hij / zij / het | pijnige |
| wij / we | pijnigen |
| jullie | pijnigen |
| zij / ze | pijnigen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | pijnigde |
| jij / je | pijnigde |
| hij / zij / het | pijnigde |
| wij / we | pijnigden |
| jullie | pijnigden |
| zij / ze | pijnigden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | pijnig |
| jullie (archaïsch) | pijnigt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | pijnigen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | pijnigend |
Voltooid deelwoord
| — | gepijnigd |