Betekenis van Bong | Babel Free

Definities

1. slaginstrument in de vorm van een cilinder uit stijf materiaal die aan de uiteinden is bespannen met een vel waarop geslagen wordt
   obsolete
2. waterpijp waarmee marihuana gerookt kan worden
3. ronde korf waarin vis wordt gevangen
   obsolete

Voorbeelden

“⧖ Van tijd tot tijd lieten de ‘speelluyden’ zich hooren, en al mogt dat nu al zulke heerlijke muzijk niet zijn als die van onze grenadiers - in de ooren van den graaf en zijne gasten klonken de toonen der bazuinen, bongen en bommels (een soort van trommen) vereenigd met den zachteren toon van fluiten, luiten en pipen (pijpen) en afgewisseld door den klank der trompen (trompetten) en hoirnen (horens) toch zeer goed.”

“⧖ Bongen zyn eene foort Fuiken van twyg, wiens ingang binnenwaarts enger toeloopt, en met eene kleine opening eindigt.”

“Een paar seconden later drong het tot Sam door wat het was: een ingewikkelder drugsapparaat dan je normaal ziet. Een bong heette zoiets, hoewel hij nog nooit een bong had gezien die eruitzag als een uniek kunstwerk, zoals deze.”

ERK-niveau