Conjugation of fluiten
ˈflœy̯tə(n)met de lippen een geluid dat lijkt op dat van een fluit (als onder [1]) voortbrengen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | fluit |
| jij / je | fluit |
| hij / zij / het | fluit |
| wij / we | fluiten |
| jullie | fluiten |
| zij / ze | fluiten |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | floot |
| jij / je | floot |
| hij / zij / het | floot |
| wij / we | floten |
| jullie | floten |
| zij / ze | floten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | fluite |
| jij / je | fluite |
| hij / zij / het | fluite |
| wij / we | fluiten |
| jullie | fluiten |
| zij / ze | fluiten |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | flote |
| jij / je | flote |
| hij / zij / het | flote |
| wij / we | floten |
| jullie | floten |
| zij / ze | floten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | fluit |
| jullie (archaïsch) | fluit |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | fluiten |
Tegenwoordig deelwoord
| — | fluitend |
Voltooid deelwoord
| — | gefloten |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.