szczęka
Definicje
- kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby
- jedna z dwóch kości ludzkiej czaszki (prawa i lewa), w której osadzone są górne zęby
- wszelkie mocne, zaciskające się narządy w obrębie otworu gębowego, przed nim albo otaczające go, przystosowane do chwytania i rozdrabniania pokarmu
-
rodzaj rozkładanego stoiska handlowego colloquial
- mechanizm zaciskowy narzędzia lub maszyny
- część wiązania nart służąca do przytrzymywania nosa buta
Odpowiedniki
45 more languages
Afrikaanskakebeen
Беларускаясківіца
Bosanskičeljust
Catalàmandíbula
Danskkæbe
DeutschBackeBremsbackeBremssatteleinnordenKieferKieferknochenKinnbackeKinnladeMandibelOberkieferUnterkieferUnterkieferknochen
Suomialaleuanluualaleukaalaleukaluujarruiesjarrusatulaleukaleukaluuleukaraajamaksillamandibulapuhua ympäritaivutellayläleuanluuyläleukayläleukaluu
ગુજરાતીજડબું
עבריתלסת
Hrvatskičeljust
Íslenskaneðri kjálki
Latinamaxilla
Latviešužoklis
Te Reo Māorikauwae
Bahasa Melayutulang bercagak
Românăetrier
Русскийверхняя че́люстьганашжва́ломанди́булани́жняя че́люстьсу́ппортче́люстная костьчелюстьштангенциркульщека
Српскиčeljust
Kiswahiliutaya
தமிழ்தாடை
Tagalogsihang
Українськащелепа
Poziom CEFR
C2
Biegłość
To słowo należy do słownictwa CEFR C2 — poziom biegłość.
To słowo należy do słownictwa CEFR C2 — poziom biegłość.
Zobacz także
Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free