Betekenis van opleggen | Babel Free

Definities

1. iets een liggende plaats geven op iets anders
   transitive
2. ~ met een laag sierhout aanbrengen op een minder edele ondergrond
   transitive
3. iemand iets ~: iemand aan een dwangmaatregel onderwerpen
   ditransitive

Equivalenten

Voorbeelden

“Levenslange gevangenisstraf is in de meeste landen die de doodstraf niet kennen de hoogste straf die door een rechtbank kan worden opgelegd.”

In most countries where the death sentence is not recognized, a life sentence is the maximum sentence that can be imposed by a court of law.

“We hebben een nieuwe band opgelegd.”

“Verderop bij de rivier maakte ik een klein vuurtje waar ik wat bladeren oplegde zodat er veel rook ontstond.”

“Dexe tafel is opgelegd met mahonie.”

“Hij kreeg een boete van driehonderd dollar opgelegd.”

“De politie in Londen heeft het onderzoek naar het zogenoemde partygate-schandaal afgesloten. In totaal werden 126 boetes opgelegd aan politici en overheidsmedewerkers. Naar premier Johnson loopt nog wel een parlementair onderzoek over zijn rol in het schandaal.”

“'Duurzame mijlpaal': De rechter oordeelt dat de gemeente bevoegd is om zo'n verbod op te leggen en vindt de argumenten van Den Haag voldoende onderbouwd. Dat de bijdrage van het verbod op landelijk en wereldwijd niveau "gering is", doet daar niet aan af, aldus de rechter.”

ERK-niveau