dichtklappen

Definities

1. met een klap sluiten van iets
   transitive
2. het door emotionele spanning niet meer kunnen praten
   intransitive

Voorbeelden

“„Zullen⟳ we een alarm maken⟳ voor onder de deurmat?”, stelt Hut voor. „Als hij papa en mama zo hoort aankomen, kan hij snel de laptop dichtklappen en in bed gaan⟳ liggen⟳.””

“In een schrikreactie liet hij het touwtje los, waardoor de luxaflex hard dichtklapte en de inhoud van de kamer weer door het duister werd opgeslokt. Met wild op- en neergaande borstkas zaten ze naast elkaar.”

“„Sommige verdachten kampen⟳ met schaamtegevoelens en zullen⟳ dichtklappen.”

ERK-niveau