welbevinden

Definities

1. een staat van goede lichamelijke en geestelijke gezondheid
2. goedkeuring; impliciete of stilzwijgende toestemming
   formal

Equivalenten

Voorbeelden

“De vorsers stelden vast dat degene die meer rust verlangt, minder goed scoort in het persoonlijk welbevinden. Een ’blikseminslag’ in hun leven⟳ – een doorgemaakte ernstige ziekte, een andere schokkende ervaring – doet mensen veranderen⟳: 53 procent wil het liefst in de natuur zijn⟳, 52,1 procent hunkert naar alleen zijn⟳, ruim 40 procent herstelt van een ’trauma’ door naar muziek te luisteren⟳ of juist door niets te doen⟳.”

“Onderzoek van de Universiteit Twente wees uit dat de Geluksroute in Almelo leidde tot minder medicijngebruik en artsenbezoek bij een kwart van de deelnemers. Daarnaast ervoeren zeven⟳ op de tien deelnemers meer plezier in hun leven⟳ en nam het welbevinden bij alle deelnemers met 40 procent toe.”

“Ik ga daar, met uw welbevinden, nog even dieper op in.”

ERK-niveau