wegwuiven

Definities

1. met een handgebaar iets doen wegwaaien
2. doen alsof er niets aan de hand is, terzijde schuiven
   figuratively

Equivalenten

Voorbeelden

“De rechtbank voelde H. op de eerste procesdag uitvoerig aan de tand. Veel van de kritische vragen⟳ wuifde H. weg - hij is zich van geen kwaad bewust en meent dat hij al die jaren slechts zijn⟳ werk heeft gedaan, op een transparante manier.”

“Hoewel ver in de minderheid, zijn⟳ er ook deelnemers die de onrust in de Turkse gemeenschap in Nederland wegwuiven. „Overdreven stemmingmakerij. Er zijn⟳ meningsverschillen, maar daar blijft het gewoon bij”, klinkt het kordaat.”

ERK-niveau