Betekenis van timp | Babel Free

Definities

1. broodje in de vorm van een langwerpige ruit of ovaal
2. uiteinde dat in een punt uitloopt
   obsolete

Voorbeelden

“Onze timpen zijn verwante broodjes, die eveneens een scheenbeenbrood voorstellen; in vroeger tijd vertoonden de uiteinden ook twee knobbels. (…) thans is de timp, met krenten gebakken, een feestgebak met Kerstmis o.a. te Rotterdam.”

“⧖ Uit deze timp, dat de regte Hollandsche naam is, (topje van de tong, zegt men) spruiken [sic!] nu twee voorname lange spieren, welker vezelen regt nederloopen.”

ERK-niveau