Betekenis van bloei | Babel Free

Definities

1. toestand waarin een plant bloemen draagt
2. (van planten en bomen) tijd dat ze bloemen hebben floraison (flɔʀɛzɔ~) vrouwelijk in bloei staan être en fleur(s) / fleurir in de krachtigste fase van je leven dans la force de l'âge Hij is op zijn veertigste in de bloei van zijn leven. Avec ses quarante ans, il est dans la force de l'âge.
   vrouwelijk
3. toestand waarin iemand of iets op zijn best is, bloeitijd
   figuratively

Equivalenten

Voorbeelden

“In augustus hebben de paardenbloemen een tweede bloei.”

“Nee, het pluis is afkomstig van populieren en komt pas vrij na de bloei van deze bomen.”

“Q 0 Griekse literatuur van de Keizertijd Terwijl de Latijnse literatuur onder de Augustus en de latere keizers een bloei doormaakte, gebeurde in het Griekse literaire veld rond de geboorte van Christus ook van alles, dat zich overigens geografisch voor een groot deel buiten het oude Griekse taalgebied afspeelde, bijzonder vaak in Rome zelf, het centrum van de macht immers, of andere gehelleniseerde streken van het Romeinse Rijk, zoals het Midden-Oosten en Noord- Afrika.”

“In de negentiende eeuw dacht men op die nieuwe manier over het verleden en het historische proces, waarbij de groei en bloei van naties centraal kwam te staan.”

“In de middeleeuwen kwam de stad tot bloei.”

“„Onder overheidsaandeelhoudersschap kan het bedrijf niet echt tot bloei komen.””

ERK-niveau