beeft

Definities

1. tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van beven
   form-of
2. derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van beven
   form-of
3. gebiedende wijs meervoud van beven
   form-of, obsolete

Voorbeelden

“Jij beeft.”

“Hij beeft.”

“Beeft!”

“Maar het valt hem zwaarder dan verwacht: de eerste dagen⟳ transpireert hij als waren⟳ zijn⟳ klieren⟳ veranderd in lekkende kranen, daarbij is hij misselijk en beeft hij de hele dag door, krijgt het snikheet en dan weer stervenskoud, en dat terwijl hij onbedaarlijk trilt.”

ERK-niveau