tep

Pênase

1. Lêdana bi kefa destî yan bi tiştek din yê pan.
2. Epîlepsî, keftin, vegirtin, ew kesê/a tep heyî hindek caran demildest dîn û har dibin.
3. Dengê lêdanek wisan.
4. Dengê ku têt bîstin dema tiştek bi hêz dikeve erdê.

Hevwate

Mînak

“Tepek li pişta min da.”

“Min tepek jî lê nedaye lê dibêje ku ez birime ber mirinê!”

“Tepek li qûna wê da.”

“Ji bo kêfa jina min lê neşikê û wê tempoya xwe dewam bike, bêyî ku kes bibîne min li mitfaxê lêvên wê maçî kir, tepek li kulîmeka wê ya rastê xist, bi çend gotinan pesnê wê da, pê rê bişirîm, paşê dageriyam odeya rûniştinê û min mêvan keremî xwarinê kirin.”

“Gog tep bi erdê ket.”

Asta CEFR