Powrót do wyszukiwania

ordynacja

Rzeczownik żeński CEFR B2

ɔr.dɘˈna.t͡sja

Definicje

zbiór przepisów dotyczących określonej dziedziny
wielka, niepodzielna posiadłość ziemska, przechodząca w całości na jednego spadkobiercę, najczęściej najstarszego syna
ustawa spadkowa, która reguluje sposób dziedziczenia ordynacji (1.2)

Odpowiedniki

EnglishEntail fee tail Ordinance

Españolconllevar entrañar ordenanza

FrançaisAccorder comporter conférerentail impliquer nécessiter Ordonnance requérir

27 more languages

العربيةأمر

Българскиобряд разпоредба

Bosanskiprikaz наредба обредуказ

Catalàimplicar

Češtinanařízení obnášet příkazzákaz znamenat

Deutschals unveräußerliches Gut vererben bedingen erfordernmit sich bringen nach sich ziehen Ritus Verfügung Verordnung verursachen zur Folge haben

Suomiasetus fideikomissi liturgiarituaali säännös sääntöperintötila sisältää

Galegoordenanza

हिन्दीअध्यादेश

Hrvatskiprikaz наредба обредуказ

Italianocomportare implicare

日本語条令

ქართულიბრძანებულება

Қазақ тіліжарлық

한국어법령 조례

Latinaordinatio

Македонскинаредба обред уредба

Nederlandsimpliceren tot gevolg hebben verlangen

Polskirozporządzenie zarządzenie

Portuguêsimplicar ordenança pressuporrequerer

Românăordonanță

Русскийвлечь обряд ордона́нсповлечь постановление распоряже́ние требовать указ

Српскиprikaz наредба обредуказ

Svenskafideikommiss

Tagalogkautusan ordenansa

Українськапостано́ва розпоря́дження указ

Tiếng Việtđiều lệ

Poziom CEFR

B2

Wyższy średniozaawansowany
To słowo należy do słownictwa CEFR B2 — poziom wyższy średniozaawansowany.

See all B2 Polski words →

Zobacz także

ordynacja wyborcza ordynans ordynaria ordynariusz ordynarność ordynator

Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free