snuift

Definities

1. tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van snuiven
   form-of
2. derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van snuiven
   form-of
3. gebiedende wijs meervoud van snuiven
   form-of, obsolete

Voorbeelden

“Jij snuift.”

“Hij snuift.”

“Snuift!”

“' ,O, Nella snuift de lucht in de boot op, een zweem van de plaatsen⟳ waar hij is geweest, de geur van kaneel die tot in zijn⟳ poriën lijkt te zitten⟳.”

“Het aardewerk en het porselein staan⟳ te glanzen⟳ in de pronkkeuken, het paarlemoer glinstert in het inlegwerk, en als Nella ziet dat alle talgkaarsen zijn⟳ vervangen⟳ door waskaarsen, grijpt ze haar kans en snuift ze de heerlijke geur ervan op.”

“Meermans snuift spottend.”

ERK-niveau