Betekenis van infirmatie | Babel Free

Definities

1. uitspraak of rechtshandeling waarbij een eerdere uitspraak of rechtshandeling buiten werking wordt gesteld
   obsolete
2. bewijsvoering die de onjuistheid van een redenering aantoont
   obsolete

Voorbeelden

“⧖ De uitslag van die appèllen was bij 282 confirmatie, bij 212 infirmatie van het vonnis; van de laatstgenoemde leidden 69 tot vrijspraak, nadat de eerste regter had veroordeeld, 69 lot veroordeeling, nadat de eerste regter had vrijgesproken of ontslagen; in 12 werd eene zwaardere, in 62 eene ligtere straf uitgesproken dan in eersten aanleg.”

“Zij bevat infirmatie van sommige regtshandelingen door regterlijke uitspraak, waardoor de regtsgevolgen dier handelingen vervallen⟳.”

“En laten⟳ (vrij van elke dubbelzinnigheid) de Nederlandstalige popperianen en ook de heer Van Galen Last nu eindelijk eens de afschuwelijke anglicismen verificatie en falsificatie vervangen⟳ door de prachtige gallicismen confirmatie en infirmatie!”

“⧖ De letterlijke vertaling is: עת = begrenzt – bestimmt – festgesetzt. חיה = das Lebendige – Leben – Lebenskraft. (…), ergo "op de bestemde tijd voor levensvatbaarheid”, en kan dus geenszins als eene infirmatie mijner theorie aangevoerd worden⟳.”

ERK-niveau