dicteert

Definities

1. tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van dicteren
   form-of
2. derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van dicteren
   form-of
3. gebiedende wijs meervoud van dicteren
   form-of, obsolete

Voorbeelden

“Jij dicteert.”

“Hij dicteert.”

“Dicteert!”

“De Franse wetgevers willen⟳ dat jongeren niet langer gek gemaakt worden⟳ met onbereikbare schoonheidsidealen waarmee ze continu worden⟳ geconfronteerd. Dit voorjaar werd ook al een wet goedgekeurd die dicteert dat modellen een gezondheidsattest moeten⟳ kunnen⟳ voorleggen, om magerzucht op de catwalk te bannen⟳.”

ERK-niveau