beaamde

Definities

1. enkelvoud verleden tijd van beamen
   form-of
2. verbogen vorm van beaamd, voltooid deelwoord van beamen
   form-of

Voorbeelden

“Ik beaamde.”

“Jij beaamde.”

“Hij, zij, het beaamde.”

“Ondanks de gure wind die allerlei openingen in haar kleding vond, beaamde Chantal zijn⟳ woorden met een warme glimlach.”

“'En het was uw idee om naar het politiebureau te komen⟳?' vroeg de inspecteur. Nadia beaamde dit met een kort knikje. Hierna wendde hij zich tot de agent, die het hele gebeuren⟳ had opgeschreven zonder één keer van zijn⟳ gehavende typemachine op te kijken⟳.”

ERK-niveau