Meaning of δραπέτης | Babel Free

Ορισμοί

1. αυτός που καταφέρνει να φύγει από έναν κλειστό φρουρούμενο χώρο, μέσα στον οποίο είναι περιορισμένος· αυτός που καταφέρνει να δραπετεύσει, να αποδράσει από φυλακή, στρατόπεδο συγκέντρωσης
2. ανδρικό επώνυμο
3. αυτός που καταφέρνει να ξεφύγει από ένα εχθρικό περιβάλλον
   figuratively

Ισοδύναμα

Παραδείγματα

“Οι δραπέτες κρύφτηκαν σ’ ένα εγκαταλειμμένο σπίτι.”

The escapees hid in an abandoned house.

Επίπεδο CEFR