drieklank

Definities

1. een foneem dat uit drie klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan
2. de samenklank van drie unieke tonen (gelijke tonen in andere octaven tellen niet mee), die zodanig samenklinken dat zij voor het muzikale oor samensmelten tot een gestalte

Equivalenten

Voorbeelden

“In het Nederlands komen⟳ geen drieklanken voor.”

“De drieklank “ c¹ - e¹ - g¹ - c² “ is een majeurakkoord.”

ERK-niveau