Meaning of zabłąkać | Babel Free

Definicje

1. to get lost, to stray (to unknowingly stray from the right path)
   perfective, reflexive
2. to chance to get somewhere (to arrive unexpectedly at some place by walking aimlessly)
   perfective, reflexive
3. to happen to be somewhere (to be accidentally found in an unexpected place)
   perfective, reflexive

Przykłady

“Mistrz Wolfgang rzekł mu władczo jak zwykle, aby nigdzie się nie oddalał, gdyby zaś przydybały go straże, miał okazać książęcy pierścień i udawać wędrowca, który zabłąkał się w lesie.”

As usual, Master Wolfgang told him to stay where he was and, if he was caught by the guards, to show his princely ring and pretend to be a wanderer who had strayed into the forest.

“– Dzieci ginęły. – Zabłąkały się w mrozy do lasu albo i nad morze. Przy takiej pogodzie o wypadek nietrudno!”

– Children were dying. – They had strayed into the woods or to the sea in freezing weather. It is not difficult to have an accident in such weather!

“Na parterze – jak zazwyczaj, byli obsługiwani bezrobotni. Jeden z nich zabłąkał się przed stoisko z ofertami dla młodzieży – A dla takiego starego coś macie? – spytał.”

On the ground floor – as usual, the unemployed were being served. One of them strayed in front of a stand with offers for young people – Do you have anything for such an old man? – he asked.

“W dziale holenderskim zabłąkał się mały autoportret Van Gogha, stała przy nim warta. „Ten obraz jest pono wart więcej niż cała wystawa”, powiedział nam poufnie wartownik.”

A small self-portrait by Van Gogh had strayed into the Dutch section, a guard was standing by it. “This painting is supposedly worth more than the entire exhibition,” the guard told us confidentially.

Poziom CEFR