Conjugation of zabłąkać
zaˈbwɔŋ.kat͡ɕto chance to get somewhere (to arrive unexpectedly at some place by walking aimlessly) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zabłąkać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zabłąkałem |
| ty | zabłąkałeś |
| on / ona / ono | zabłąkał |
| my | zabłąkaliśmy |
| wy | zabłąkaliście |
| oni / one | zabłąkali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zabłąkałam |
| ty | zabłąkałaś |
| on / ona / ono | zabłąkała |
| my | zabłąkałyśmy |
| wy | zabłąkałyście |
| oni / one | zabłąkały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zabłąkało |
Czas przyszły
| ja | zabłąkam |
| ty | zabłąkasz |
| on / ona / ono | zabłąka |
| my | zabłąkamy |
| wy | zabłąkacie |
| oni / one | zabłąkają |
Tryb rozkazujący
| ty | zabłąkaj |
| my | zabłąkajmy |
| wy | zabłąkajcie |