Conjugation of zabłyszczeć
zaˈbwɘʂ.t͡ʂɛt͡ɕto shine, to glitter, to shimmer (to reflect light) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zabłyszczeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zabłyszczałem |
| ty | zabłyszczałeś |
| on / ona / ono | zabłyszczał |
| my | zabłyszczeliśmy |
| wy | zabłyszczeliście |
| oni / one | zabłyszczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zabłyszczałam |
| ty | zabłyszczałaś |
| on / ona / ono | zabłyszczała |
| my | zabłyszczałyśmy |
| wy | zabłyszczałyście |
| oni / one | zabłyszczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zabłyszczało |
Czas przyszły
| ja | zabłyszczę |
| ty | zabłyszczysz |
| on / ona / ono | zabłyszczy |
| my | zabłyszczymy |
| wy | zabłyszczycie |
| oni / one | zabłyszczą |
Tryb rozkazujący
| ty | zabłyszcz |
| my | zabłyszczmy |
| wy | zabłyszczcie |