Meaning of kołatać | Babel Free
/kɔˈwa.tat͡ɕ/Definicje
-
uderzać za pomocą kołatki w drzwi literary
-
poruszać się w tę i we w tę obsolete
- wydawać głuchy odgłos poprzez uderzanie
-
przemieszczać się, jadąc z ogromną trudnością literary
-
zabiegać w jakiejś sprawie u osoby lub instytucji literary
-
przestawać to tu to tam, miotać się literary
-
niepewnie istnieć, zaledwie dawać o sobie znać literary, metaphoric
Przykłady
“Wczoraj do furty klasztornej kołatała przygarbiona staruszka, prosząc o widzenie z gwardianem.”
“Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą”
“Młodsi ministranci głośno kołaczą drewnianymi kołatkami w Wielki Piątek podczas procesji.”
“Ich inspicjentka kołatała już w tej sprawie w magistracie, ale nic nie wskórała.”
“Cmentarny kwestarz trzymał puszkę z kilkoma kołatającymi się monetami.”
“Dyliżans zaczął kołatać się powoli drogą wzdłuż potoku.”
“Pod koniec życia kołatał się nieszczęśnik od przytułku do przytułku po całej Galicji.”
“Tak to kołatały się w jego sercu resztki nadziei.”
Poziom CEFR
B1
Intermediate
This word is part of the CEFR B1 vocabulary — intermediate level.
This word is part of the CEFR B1 vocabulary — intermediate level.