Conjugation of kołatać
kɔˈwa.tat͡ɕzabiegać w jakiejś sprawie u osoby lub instytucji Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kołatać |
Czas teraźniejszy
| ja | kołaczę |
| ty | kołaczesz |
| on / ona / ono | kołacze |
| my | kołaczemy |
| wy | kołaczecie |
| oni / one | kołaczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kołatałem |
| ty | kołatałeś |
| on / ona / ono | kołatał |
| my | kołataliśmy |
| wy | kołataliście |
| oni / one | kołatali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kołatałam |
| ty | kołatałaś |
| on / ona / ono | kołatała |
| my | kołatałyśmy |
| wy | kołatałyście |
| oni / one | kołatały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kołatało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kołatał |
| ty | będziesz kołatał |
| on / ona / ono | będzie kołatał |
| my | będziemy kołatali |
| wy | będziecie kołatali |
| oni / one | będą kołatali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kołatała |
| ty | będziesz kołatała |
| on / ona / ono | będzie kołatała |
| my | będziemy kołatały |
| wy | będziecie kołatały |
| oni / one | będą kołatały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kołatało |
Tryb rozkazujący
| ty | kołacz |
| my | kołaczmy |
| wy | kołaczcie |